دخترم - غزل


پنجشنبه، بهمن ۱۹، ۱۳۸۵

ممنون، ممنون

از همه ی شما دوستان گل یه عالمه ممنونم. نمی دونم چطوری و به چه زبونی از شما عزیزان تشکر کنم. فقط از صمیم قلب از خدا می خوام که سلامتی و شادی رو برای همه ی شما و خونواده ی نازتون نگه داره. غزل جونم خدا رو شکر آبله موغونش خیلی خفیف بود و زود خوب شد و برگشت مدرسه و اما من:
یه بیماری عجیب و غریب
سی تی اسکن
ام آر آی
استراحت مطلق
رژیم ویژه و دارو
بگذریم... اکنون شکر خدا در حال بهبودی هستم ولی نمی دونم کی خوب می شم. حتی برای 5 دقیقه اجازه ندارم پای کامپیوتر بشینم. با اجازتون مرخصی...
همه تون مواظب خودتون باشین و خنده رو لباتون باشه.
پ.ن. : اون قرار وبلاگی خیلی خوش بگذره و جای ما رو هم خالی کنین شدیدا".